Schuilkerk
Overdenking zondag 27 september 2020 – XVI na Trinitatis – bij Lucas 7,11-17 Gemeente van onze Heer Jezus Christus, Veel ouders zullen het verdriet van die vrouw uit Naïn herkennen: moeders misschien soms nog net iets meer dan vaders, al weet je dat nooit zeker. Je hebt je kind verloren. De vrouw in ons verhaal is een weduwe. Vervolgens moet zij ook afscheid nemen van haar kind: haar enige kind ook nog eens. Je moet er niet aan denken. Je proeft de pijn en het stille verdriet van veel ouders in onze dagen ook, die ooit stonden het graf van een kind. Toen in mijn vorige gemeente een jonge vrouw stierf, was ook haar moeder bij de begrafenis. Intens verdrietig zei ze: ‘Wanneer je kind sterft, sterft er iets van jezelf’. Niet veel minder is het verdriet van hen die hun kinderen anders dan door de dood kwijt raken. Veel mensen verliezen hun kind, doordat zij in de greep van een moorddadige verslaving raken: het gokken en gamen of de drugs en de alcohol. Andere raken hun kinderen kwijt, doordat zij de contacten met het ouderlijk huis verbreken. Lang niet altijd is duidelijk waarom. Je zoekt naar bevredigende antwoorden of verklaringen, maar je krijgt die niet. Overal is het wel iets, maar moet dit nu zo radicaal? Het verdriet, de eenzaamheid en de rouw van de vrouw in dit verhaal raken Jezus. Het doet Hem iets. Hij wordt ‘door medelijden bewogen’. Het is goed bij deze passage in de tekst een pas op de plaats te maken. Hoe gaan wij om met kinderen die we voor ons gevoel ‘kwijt raken’, op welke manier dan ook? Raakt het ons en raakt het verdriet van de ander die dit overkomt ons werkelijk? Het is soms ongemakkelijk en confronterend, wanneer anderen het slagen in het leven van hun kinderen breed uitmeten: door verhalen bij feesten en partijen, door berichten op de sociale media. Er is niets mis met gepaste trots op kinderen die het goed doen in het leven. Laten we de vreugde en de dankbaarheid daarover vooral met elkaar delen. Tegelijk laat het wel de vraag achter of er ook ruimte is voor het verdriet en soms ook de schaamte bij wie niet zo veel heeft om trots op te zijn bij de kinderen. Jezus is geraakt door deze vrouw in haar verdriet en richt de dode jongen op. We staren ons nu even niet blind op de vraag hoe we ons dat moeten voorstellen en of het wel mogelijk is, dat Jezus een dode weer tot leven wekt. Veel belangrijker is, dat Jezus de dode nabij is. Wanneer we dat dat naar onze kinderen vertalen, mogen ook wij beseffen, dat Jezus onze kinderen in hun lichamelijke en geestelijke nood en dood nabij is en aanraakt. Onze kinderen zijn in Jezus’ naam Gods kinderen: ‘Laat de kinderen bij Me komen, houd ze niet tegen, want het Koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij’. Onze kinderen zijn kinderen van Gods Rijk. Bij al onze zorgen om onze kinderen mogen we dat bericht koesteren, ongeacht hoe zij leven en ongeacht wat zij over zich afroepen. In leven en sterven zijn wij eigendom van Jezus Christus, onze Zaligmaker. Sommigen herinneren zich het begin van de Heidelbergse Catechismus: het is maar al te waar. In de Kerk vieren we het ook bij de doop van onze kinderen. Met een fraai dooplied zingen wij: ‘O HERE God, - ons liefst verlangen, dit kind van ons, dit liefdepand, wij hebben het van U ontvangen, wij geven ’t U uit uwe hand’. Onze kinderen op hun zelfgekozen wegen zijn eigendom van Jezus Christus, ook als die wegen voor ons gevoel doodlopend zijn. Juist in de dood en op de doodlopende wegen is de Eeuwige met ons, om ons vandaaruit tot het leven te wekken en te roepen: ‘Sta op!’ Zo gezegd en zo gedaan. De jongen staat op uit zijn dood en dan komt de klap op de vuurpijl: Jezus geeft deze jongen terug aan zijn moeder. Door haar kind los te laten krijgt ze het terug. Door haar kind zelfs in de dood als kind van Christus te beschouwen krijgt zij uit de handen van de Eeuwige haar kind terug. Je gaat door een hel, wanneer je het idee hebt je kind kwijt te zijn. Die doffe ellende poetst dit verhaal niet weg, al is het duizend keer Evangelie. Het bewaart ons wel voor defaitisme. We mogen de moed bewaren: de Eeuwige heeft oog voor onze pijn en voor de nood van onze kinderen. We hoeven de moed niet te verliezen en we mogen het vertrouwen bewaren. De wonderen zijn werkelijk de wereld nog niet uit. AMEN ds. André Wijting
Sculptuur

Consectetur adipisicing

incididunt quis anim irure

consectetur et veniam

Culpa ea cupidatat, quis dolor labore et, sunt elit commodo duis. Aute exercitation consequat minim cupidatat consectetur occaecat dolore tempor fugiat labore elit lorem pariatur irure? Mollit ad, sunt velit ea ipsum, elit laboris dolor eiusmod deserunt aliqua dolor nulla in. Dolore sit incididunt cillum. Nisi laboris, do exercitation. Ad, incididunt quis. Cupidatat cillum in enim magna ut, consequat mollit, ad consectetur officia. Dolor sunt consequat lorem dolore.

Dolore sint qui aute voluptate in

anim

Et, consequat, esse deserunt. Eiusmod in adipisicing velit est quis commodo magna reprehenderit dolore commodo tempor. Enim cillum aliqua ut sint ad culpa sint, et ex aliquip adipisicing fugiat. Cillum pariatur et ut anim. Cillum ad qui, non in voluptate in occaecat velit fugiat ea excepteur exercitation officia: Enim dolor, dolore adipisicing reprehenderit sed. Aliquip veniam cupidatat pariatur cupidatat sit ut id veniam anim incididunt aliquip ea.

Commodo proident ullamco

Elit, sed sunt irure consequat qui velit in. Deserunt cupidatat nostrud fugiat et occaecat dolor nisi esse proident ad consequat labore ipsum officia adipisicing consequat occaecat qui. Est, dolore laboris, aliquip, pariatur ut amet anim veniam elit in irure. Id esse sit, voluptate esse amet adipisicing sint officia aute aliqua cillum sed in quis exercitation. Et in ad reprehenderit. Ex non enim exercitation, labore cupidatat ullamco est veniam consequat ea nisi ut et ut est in sit. Magna deserunt ea in et elit cillum consectetur.

Dolore sed occaecat eiusmod,

fugiat aliquip culpa in quis

exercitation aute exercitation

Aliqua lorem ex sed anim adipisicing nostrud cillum. Proident occaecat ut est fugiat consequat aute labore nisi magna labore exercitation. Tempor aliqua mollit incididunt consectetur velit mollit est nisi est nostrud consectetur ut. In ut enim in pariatur ad. t deserunt culpa dolor velit cillum dolore dolor sit. Tempor adipisicing veniam ex ut. Veniam commodo ut ipsum eiusmod excepteur sint veniam, irure duis, ad fugiat ut. Exercitation laboris eu cupidatat culpa occaecat id. Exercitation lorem duis.
© Lorem ipsum dolor sit Nulla in mollit pariatur in, est ut dolor eu eiusmod lorem 2013